Cześć!
Jako nowa na Forum serdecznie wszystkich pozdrawiam!
Chciałam dorzucić swoje trzy grosze do kobiecego tematu. My kobitki mamy o wiele gorzej- jak nie masz
z kim jechać i zdecydujesz się wybrać gdzieś sama to patrzą na ciebie jak na wariatkę / coś na ten temat wiem/ . Pytania z cyklu "A nie boi się pani tak sama?" wychodzą mi bokiem. Boję się i co z tego? Jak nie mam kogo wyciągnąć to co mam siedzieć w domu? Dobieram trasę tak aby czuć się bezpiecznie i jadę...Na pewno z kim jest raźniej i milej / szczególnie jak to jest jakiś fajny rowerzysta płci przeciwnej / Tak naprawdę trudno jest kogoś poznać do jazdy / bez względu na płeć/ a to pogoda nie taka , a to kanarek nie śpiewa i trzeba zostać w domu itp , a to za daleko a to za blisko...Zwariować
można.

prawda.Kobieta w polsce,sama niema lekko.2,3 to już coć,ale sama to naprawde jest wielkie wyzwanie.O ile męszczyzna samotny rowerzysta nie jest już czymś niezwykłym,o tyle samotna kobieta,jest niestety jeszcze obiektem odzywek,jakie zacytowałaś powyżej.Tylko,że zgranie choćby 3 kobiet na trasę to nie lada wyzwanie,wziąwszy pod uwagę comiesięczną niedyspozycje kobiety.Z męszczyznami,bez obrazy szanowne niewiasty,nie ma tego problemu (choć czy jest to problem???????)

Nasze babskie niedyspozycje nie są problemem tylko raczej nie powinnyśmy się forsować i tyle. Jadąc w grupie mieszanej trzeba brać pod uwagę , że ktoś nie jest w pełnej formie.

Zgranie 3 facetow jest czesto nie lada wyzwaniem

Witaj Jona20
Masz rację, trudno znaleźć partnerkę do jazdy, a to dlatego, że ciągle jeszcze jeździ nas, białogłów, na rowerze niewiele
A co do pytań typu... "czy pani nie boi się tak sama jeździć?"...to ja już przywykłam. Jedyny minus takiej jazdy, to omijanie lasów i miejsc ustronnych, które czasami są naprawdę urokliwe. Ale cóż...nie można mieć przecież wszystkiego.

Pozdrawiam