nie wiem jak na maratonach ale na co dzień chyba nie ma co sie oglądać na komentujących/dogadujących/ciekawskich/wścibskich czy jak ich tam zwał tylko na rower i w drogę...
dla każdego inny raj...

Tym to ja się akurat zupełnie nie przejmuję...na takie komentarze mam zawsze jedną odpowiedź...uśmiech

Kobieca natura jest taka, że lubią oznajmiać jak się czują, czy ich coś boli. I wcale niekoniecznie jest to marudzenie. Lepiej jest prędzej zgłosić grupie, że np zaczyna dokuczać kolano by zwolnili czy zrobili przerwę, niż później borykać się z kontuzją.

Mam tylko jedną koleżankę rowerową i super mi się z nią jeździ. Zero marudzenia.
Natomiast jeżdżąc z kolegami zdarzają mi się sytuacje kiedy to oni marudzą że pada deszcz, czy zimno itd. I wtedy trzeba im motywować że po to są problemy by pokonywać a przeszkody w postaci błota, deszczu to właśnie te elementy za które kochamy rower, by po latach mieć co wspominać.

JBMMMM - niestety muszę Ci się przyznać, że marudzę i to całkiem sporo - ale zanim wsiądę na rowerek. Czasem jest we mnie obawa czy trasa nie jest dla nie za trudna, czy dam radę. Uspokajają mnie wtedy znajomi, z którymi jeżdżę albo czasem muszę nakrzyczeć na samą siebie że jadę i koniec!!! - i to pomaga

ewita_p napisał:

Myślę, że pupa boli wszystkich, niezależnie od płci.


Pupa boli od sidełka a nie od płci a na to jest rada...siodło Brooks'a.

wow! a ja byłam na 4-dniowym rajdzie,w którym uczestniczyły aż 4 kobietki i nie słyszałam żadnego marudzenia ani narzekania.
Rzeczywiście dziewczyna na rowerze wzbudza pewne zainteresowanie, ale przyznajmy same, że czasami bywa ono całkiem przyjemne