Zamek założony został na planie nieregularnym, wykorzystując walory obronne szczytu. Zamek składał się z budynku, prostokątnej wieży mieszkalnej, muru obwodowego, bramy, mostu zwodzonego. Gród otoczony był dwiema fosami, pomiędzy którymi znajdował się drugi obwód murów wzmocniony basztą. U podnóża góry znajdowały się dodatkowe fortyfikacje. Obecnie po zamku zostały ruiny porośnięte gęstym lasem. Na szczycie góry dostrzec można jeszcze fundamenty murów, ślady fosy oraz fragmenty zewnętrznej wieży bramnej. W 1980 - 1985 na terenie Wołka prowadzono badania archeologiczne, lecz wyników nie opublikowano.

Historia

- zbudowany jako strażnica graniczna w XIV w. przez księcia Jana I Oświęcimskiego - lenno Czech - 1456 - przyłączenie Księstwa Oświęcimskiego do Korony przez króla Kazimierza Jagielończyka
- prawdopodobnie w 1442 zamek przejmuje rodzina Skrzyńskich herbu Łabędź, wkrótce zasłynął jako zamek rycerzy - rozbójników
- w 1460 r. dochodzi do oblężenie warowni
- 1462 r. - walki o Wołek
- ostatnie zapiski o zamku pochodzą z 1474 r.

Opis obiektu

Długość podjazdu: zależna od ilości pomyłek w wyborze trasy - ok 5km
Przewyższenie: brak danych
Średnie nachylenie: brak danych
Maksymalne nachylenie: brak danych
Najwyższy punkt: brak danych
Nawierzchnia: asfalt/szuter/ścieżki leśne
Ruch samochodowy: bardzo mały/brak

Walory przyrodnicze

Zacytuję opis z sieci, który najwierniej oddaje to mijsce: Pozostałości po zamku nie zachwycają swym urokiem, ale okolica, a zwłaszcza widoki są wspaniałe

Położenie, dojazd

Jadąc z Wadowic do Bielska-Białej drogą nr 52 na rondzie w Kobiernicach skręcamy w lewo na drogę wojewódzką nr 948. Jedziemy prosto około 1km. Po przejechaniu tego dystansu po prawej stronie drogi wjeżdżamy w pętlę autobusową. Na niej skręcamy w prawo w ul. Leśną i jedziemy cały czas w kierunku mniej więcej zachodnim krętą drogą asfaltową. Po pewnym czasie droga zaczyna prowadzić pod górę i zmienia nazwę na ul. Górską. Jedziemy cały czas ul. Górską i nie zbaczamy, ani w ul. Modrzewiową, ani w inne boczne uliczki. W pewnym momencie droga wjeżdża w las. Nie przejmujemy się tym, tylko konsekwentnie jedziemy przed siebie, aż do rozwidlenia. Na nim skręcamy w lewo i trzymając się asfaltowej drogi jedziemy nią prosto, aż do jej końca.
Następnie podążamy dalej na wprost, lecz tym razem drogą żwirową. Po przejechaniu około 400m po żwirze pod górę, na szczycie wzniesienia skręcamy w lewo, w polną drogę prowadzącą do lasu. Po wejściu do lasu, trzymając się wydeptanej ścieżki, jedziemy prosto, a następnie razem z nią (ścieżką) lekko w lewo. Po przejechaniu około 100m po prawej stronie zauważymy dobrze widoczne wzniesienie, bez drzew na szczycie, za to z widocznymi fragmentami murów. To tutaj - jesteśmy na miejscu. Wzniesienie nazywa się Kopiec.